یاد ایام

همیشه فکر میکردم موقعی که برم کربلا و مقابل حرم شش گوشه آقا امام حسین بایستم به شدت گریه خواهم کرد

این تصور همیشگی من بود

اما وقتی برای اولین بار چشمم افتاد به ضریح آقا فقط مات و مبهوت نگاه کردم.

بهت و بهت و بهت....

و روز های بعد هم همینطور...

این مسئله هنوز هم برام یه بغض بزرگه

امشب که شام اول ماه محرمه بازم همون حس داشتم

نمیدونم چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

[ ۱۳٩٠/٩/٦ ] [ ٩:۳۳ ‎ب.ظ ] [ الهام ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

نويسندگان
صفحات اختصاصی
امکانات وب
مرجع کد آهنگ